60 คำสอนล้ำค่า ประจำตระกูล “โชควัฒนา” ที่อยากให้คุณได้อ่าน

60 คำสอนล้ำค่า ประจำตระกูล “โชควัฒนา” ที่อยากให้คุณได้อ่าน

1. ลูกจงจำไว้ว่า การไม่ต่อสู้ในบางกรณี กลับเป็นวีรกรรมที่ยิ่งใหญ่กว่าการต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาต าย

2. ลูกจงอย่าเลือกของที่ชอบ ด้วยความอยากของลูก แต่จงเลือกด้วยสติปัญญา และพิจารณาถึงประโยชน์ และโทษของมันเสียก่อน

3. ลูกจงอย่าโกรธคนไม่ดี ที่จริงเขาก็อยากดีเหมือนกัน แต่เขาไม่เข้าใจว่าอะไรเป็นความดี อะไรคือไม่ดี

4. ลูกจะตำหนิติเตียนใคร ก็จงดูตนเองเสียก่อน อย่าให้เขาย้อนว่าเราได้

5. ลูกจะเห็นว่าผู้มีสัมมาคารวะ จะพบแต่ความเจริญ การอ่อนน้อมเป็นคุณสมบัติของสุภาพบุรุษ การยกมือไหว้ผู้อื่นได้ คือการทำลาย ตัวกู – ของกู

6. ลูกพึงเป็นคนแข็งแรง ไม่แข็งกระด้าง ลูกพึงเป็นคนเรียบง่าย ไม่มักง่าย ลูกพึงเป็นคนอ่อนโยน ไม่อ่อนแอ

7. ลูกควรคล่องแคล่วว่องไว เป็นปัจจัยแห่งความก้าวหน้าของครอบครัว

8. ลูกเอ๋ย เงินทองที่ลูกมี ยิ่งใช้ยิ่งหมดไป ปัญญาที่ลูกหาได้ ยิ่งใช้ยิ่งเพิ่มพูน

9. ลูกอย่าทำเด่น จะถูกคนเขาเขม่นและสมน้ำหน้า ลูกจะพลาดท่า เพราะความอยากเด่นอยากดัง

10. ลูกจงจำไว้ว่า เงินทองเป็นของนอกกาย พ่อแม่สุขใจ เมื่อพี่น้องรักกัน

11. ลูกจงโอนอ่อนผ่อนตาม อย่างฉลาดและสุขุม การพ่ายแพ้ด้วยศิลปะ ดีกว่าการชนะด้วยอารมณ์

12. ลูกเอ๋ย ความกล้าหาญต้องประกอบด้วยสติปัญญา ถ้าลูกกล้าโดยไม่มีสติปัญญา เขาเรียกว่าคนบ้าบิ่น

13. ลูกต้องทำทุกอย่างด้วยความสุจริต เมื่อสุจริต จิตผ่องใส เมื่อทุจริต จิตหมองไหม้

14. ลูกเอ๋ย ทรัพย์สมบัติ ไม่ใช่สิ่งจำเป็นที่พ่อแม่จะให้แก่ลูก ความรู้และความประพฤติดีเท่านั้น ที่พ่อแม่ควรมอบให้แก่ลูกอันเป็นที่รัก

15. ลูกหลีกทางให้เขา ก็คือเปิดทางให้เราหลุดพ้นจากอันตราย ในที่สุดก็จะได้รับผลดีด้วยกัน ทั้งเขาและเรา

16. ลูกเอ๋ย ปลายทางสุดท้ายของความไม่พอ คือความทุกข์

17. ลูกจงจำไว้ว่า ผู้ที่ไม่ให้อภัยผู้อื่น คือผู้อ่อนแอทางจิตใจ การให้อภัยศัตรู คือการสร้างมิตร

18. ลูกเอ๋ย ถ้าผู้อื่นหลอกเรา เรารู้ง่ายและแก้ไขได้ง่าย แต่ถ้าลูกหลอกตัวลูกเอง รู้ยาก แก้ไขได้ยาก

19. ลูกควรจำสิ่งที่ควรจำ ลืมสิ่งที่ควรลืม ทำสิ่งที่ควรทำ และต้องรู้ว่า สิ่งใดควรทำก่อน สิ่งใดควรทำทีหลัง

20. ลูกเอ๋ย เมื่อลูกสังเกตดูจะพบว่า ภายหลังเสียงหัวเราะจะมีน้ำตา ภายหลังเสียน้ำตาจะเห็นแสงธรรม คือความจริงของชีวิต

21. ลูกเอ๋ย หกล้มเพราะก้าวเดินไปข้างหน้า ยังดีกว่าลูกยืนเต๊ะท่าอยู่กับที่ เพราะถ้าลูกยืนไม่ดี ก็จักมีคนมาถีบให้ล้มอยู่ดี

22. ลูกจงหาความสุขกับปัจจุบัน อย่าใฝ่ฝันถึงอนาคต อย่าหมกอยู่กับอดีต จะทุกข์

23. ลูกเอ๋ย โชคเข้าข้างผู้ที่มีความอ่อนน้อมเสมอ ถ้าลูกเป็นผู้น้อยที่นอบน้อมผู้ใหญ่ ใคร ๆ ก็รัก ถ้าลูกเป็นผู้ใหญ่ที่เข้าใจผู้น้อย ผู้น้อยก็มีความภักดี

24. ลูกเอ๋ย ชีวิตคือการต่อสู้ ศัตรูคือยากำลัง ขอให้ลูกคิดอยู่เสมอว่า ถ้ามีสิ่งใดในโลกที่ผู้อื่นทำได้ ไม่มีเหตุผลอะไรที่เราจะทำไม่ได้

25. ลูกเอ๋ย ความโศกเศร้าเสียใจ มิได้ทำให้ใครได้รับประโยชน์อะไร นอกจากทำให้ศัตรูของเราดีใจและสมน้ำหน้า

26. ลูกเอ๋ย เมื่อพบภัยที่อยู่ข้างหน้า จงหนีเข้าหาพระดีกว่าหนีเข้าหาโจร ซึ่งโจรจักฉกฉวยโอกาสเอาจากเราเสมอ อย่างคาดไม่ถึง

27. ลูกเอ๋ย คนเรามีความโลภทุกคน ถ้าโลภมาก ก็จะทุกข์มาก ถ้าโลภน้อย ก็จะทุกข์น้อย ถ้าไม่โลภ ก็จะไม่ทุกข์

28. ลูกเอ๋ย ถ้าลูกประพฤติดี ลูกก็จะพบกับคนประพฤติดี ถ้าลูกประพฤติชั่ว ลูกก็จะพบกับคนประพฤติชั่ว ขอให้ลูกเลือกคบให้ถูกต้องเถิด ลูกจักเป็นคนที่โชคดี

29. ลูกอย่ากลัวไปเลยว่า จะได้แต่งงานกับคนไม่ดี ถ้าลูกไม่สูบ ไม่ดื่ม ไม่เล่น ไม่เที่ยว ลูกก็จะพบคู่ครองที่ไม่สูบ ไม่ดื่ม ไม่เล่น ไม่เที่ยวเช่นกัน

30. ลูกเอ๋ย ไม่ว่าคนหรือสัตว์ ต้องการคำอ่อนหวาน ลูกก็เช่นกัน ควรพูดคำอ่อนหวานแก่ผู้อื่น เมื่อลูกอ่อนหวานแก่ผู้อื่น ผู้อื่นก็จะอ่อนหวานกับลูก

31. ลูกเอ๋ย ลืมอะไรก็ลืมได้ แต่อย่าลืมตัว เสียอะไรก็เสียได้ แต่อย่าเสียคน ผิดอะไรก็ผิดได้ แต่อย่าผิดศีลธรรม

32. ลูกจงจำไว้ว่า ศัตรูวันนี้อาจเป็นมิตรในวันหน้า เพราะฉะนั้น อย่าทำอะไรเขารุนแรงและเกินเลย

33. ลูกจงสนุกกับการใช้เงิน และพร้อมกันนั้น ลูกต้องสนุกกับการเก็บรักษาเงินด้วย และยิ่งกว่านั้น ต้องสนุกกับการหาเงินอย่างไม่เป็นทุกข์ คือหาด้วยความถูกต้อง

34. ลูกเอ๋ย การกระทำของลูก บางครั้งยังไม่ถูกใจตนเอง แล้วจะให้คนอื่นทำถูกใจเราเสมอไปได้อย่างไร คิดแค่นี้ลูกก็จะไม่โกรธคนอื่น

35. ลูกเอ๋ย ถ้าลูกกล้าอย่างถูกต้อง ก็จะเป็นผู้ฉลาด ถ้าลูกกล้าอย่างบ้าบิ่น ก็จะเป็นคนโง่ ขอให้ลูกจงกล้าหาญ อย่างชาญฉลาด

36. ลูกเอ๋ย บาปและบุญทั้งปวงที่ลูกกำลังทำในขณะนี้ สักวันหนึ่งจักรวมตัวกันมาสนองแก่ลูก สิ่งที่ลูกได้รับอยู่ทุกวันนี้ เป็นผลจากการกระทำของลูกทั้งสิ้น

37. ลูกจงจำไว้ว่า ธรรมชาติไม่เคยให้อภัยใคร ใครทำอย่างใด ต้องได้รับอย่างนั้น แต่ธรรมชาติก็ให้โอกาสทุกคนเสมอ แต่คนเราโดยส่วนมาก ไม่ค่อยยอมรับโอกาสนั้น

38. ลูกเอ๋ย เมื่อมีปัญหาแก้ให้ถูกจุด จักพ้นทุกข์เร็ว อย่าเป็นเช่นคุณยายแก่ ๆ มองหาเข็มที่เสาไฟ เพราะมีแสงสว่าง แต่หาเท่าใดก็ไม่พบ เพราะเหตุว่าแก้ปัญหาไม่ถูกจุด เข็มหายในบ้าน แล้วมาหานอกบ้าน เพียงเพราะในบ้านไม่มีแสงไฟฟ้า น่าขันไหมล่ะ

39. ลูกจงจำไว้ว่า คนเห็นแก่เงิน คบยาก คนเห็นแก่งาน คบง่าย คนเห็นแก่ผู้อื่น คบสบาย

40. ลูกเอ๋ย ถ้าลูกปรารถนาให้ผู้อื่นรัก ลูกต้องทำตัวให้น่ารัก ลูกจึงจะเป็นที่รักของผู้อื่น

41. ลูกเอ๋ย ไม้ล้มข้ามได้ คนล้มอย่าข้าม สำคัญที่สุด ลูกอย่าข้ามตัวเอง

42. ลูกเอ๋ย ผู้กล้าหาญ คือผู้ที่สามารถบังคับตัวเองได้ ถ้าลูกจักปลูกต้นไม้ ต้องบำรุงราก แต่ถ้าจะปลูกจิตใจ ต้องบำรุงด้วยศีล ด้วยธรรม

43. ลูกเกิดเป็นคนแล้ว ต้องพยายามทำดีที่สุด เมื่อทำดีที่สุดแล้ว นอกนั้นแล้วแต่ฟ้าลิขิต โบราณว่า ลิขิตเป็นของฟ้า (ผลของการกระทำ) ชะตาเป็นของคน (การกระทำของตัวเอง)

44. ลูกควรจะยอมผิดใจกับคนสุภาพชน แต่อย่าผิดใจกับคนพาล จะเดือดร้อนอย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยง

45. ลูกเอ๋ย การไม่ระวังการใช้จ่ายเล็ก ๆ น้อย ๆ อาจทำให้ล่มจมได้ ดังเช่นเรือมีรูรั่วเล็ก ๆ อาจทำให้เรือใหญ่จมได้

46. ลูกเอ๋ย โรคภัยทางร่างกาย จะเข้ามาทางปาก ภัยพิบัติ ก็จะออกจากปากของเราเช่นกัน เมื่อลูกจะพูดสิ่งใด จงพิจารณาให้ดี ๆ

47. ลูกเอ๋ย การโกรธเป็นวิสัยของปุถุชน การให้อภัยเป็นวิสัยของบัณฑิต ลูกจะเป็นบัณฑิตจึงต้องฝึกการให้อภัย ด้วยความมีเมตตา เพราะเมตตาแก้ความโกรธได้

48. ลูกเอ๋ย การเดินทางหมื่นลี้ต้องมีก้าวแรก ยามลูกมีอำนาจ จงอย่าเหลิงอำนาจ ยามลูกมีความสุข ก็อย่าหลงระเริง ระวังความทุกข์จักตามมา

49. ลูกเอ๋ย ถ้าลูกให้เงินเพื่อนยืม ระวังจะเสียเงิน จะเสียเพื่อน จะเสียใจ เพราะฉะนั้น ลูกอย่าให้เงินใครยืม ถ้ามีก็ให้เขาไปเลย

50. ลูกเอ๋ย ถ้าลูกระแวงสงสัยใครแล้ว ลูกอย่าทำธุรกิจร่วมกัน เพราะจะมีแต่ระแวงกัน การงานไม่ราบรื่น ความทุกข์จะเข้ามาในจิตใจลูก

51. ลูกเอ๋ย เรือที่ออกทะเล ปฏิเสธคลื่นลมไม่ได้ ฉันใด ชีวิตของลูก ปฏิเสธอุปสรรคไม่ได้ ฉันนั้น

52. ลูกสังเกตดูจักรู้ว่า ผู้เป็นคนดี มักอ่อนน้อมถ่อมตน ผู้โง่เขลา มักหยิ่งยโส ทะนงตน คนโง่มักอวดตัวว่าฉลาด หรืออยากให้คนอื่นรู้ว่าฉลาด จึงโอ้อวด คุยเบ่ง ทับถมคนอื่น ส่วนคนฉลาดมักไม่อวดตัว จักเป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตน ไม่หยิ่งยโส ไม่โอหัง และชอบประกาศความดีของผู้อื่น

53. ลูกเอ๋ย แมลงผึ้ง ชอบของหอมของหวาน แมลงวัน ชอบของเหม็นของเน่าเสีย ถ้าลูกชอบสิ่งที่ไม่ดี คบคนไม่ดี คิดไม่ดี พูดไม่ดี ทำไม่ดี ไปสู่สถานที่ไม่ดีแล้ว ลูกก็จะเปรียบเช่นแมลงวัน ซึ่งไม่มีใครชอบหรืออยากจะให้ความรัก

แต่ถ้าลูกคิดดี พูดดี ทำดี คบคนดี และไปแต่เฉพาะที่ดี ลูกก็เป็นเช่นแมลงผึ้ง คนดีใคร ๆ ก็อยากคบด้วย ถ้าลูกเป็นแมลงผึ้ง ลูกก็จะได้พบกับดอกไม้ ถ้าลูกเป็นแมลงวัน ลูกก็จะได้พบกับของเน่าเหม็น คำโบราณว่าไว้ ขี้เกียจ เป็นแมลงวัน ขยัน เป็นแมลงผึ้ง

54. ลูกเอ๋ย ผู้ที่รู้จักประมาณตน เป็นคนฉลาด ลูกควรใช้จ่ายตามฐานะ ลูกจักไม่ขัดสนตลอดไป

55. ลูกเอ๋ย ถ้าลูกมีความพากเพียรและถ่อมตนแล้ว ภายใต้ท้องฟ้า ลูกจักทำได้ทุกสิ่ง ธรรมะสอนไว้ว่า คนล่วงทุกข์ได้ เพราะความเพียร

56. ลูกเอ๋ย ถ้าลูกทำงานด้วยความรีบร้อน ร้อนรน มักนำความผิดพลาดมาให้ลูกเสมอ ลูกต้องทำด้วยความรวดเร็ว แบบมีสติ จึงจะประสบความสำเร็จได้อย่างถูกต้องและราบรื่น

57. ลูกเอ๋ย การนินทาและว่าร้ายต่อผู้อื่น มันเจ็บปวดมากกว่ามีดที่กรีดเนื้อเขามากมายหลายเท่านัก เมื่อลูกเข้าใจอย่างนี้แล้ว อย่านินทา อย่าว่าร้ายผู้อื่นเลย เพราะเมื่อเขาเจ็บปวดเพราะคำพูดของเราแล้ว เขาก็สามารถทำความผิดกับเราได้ เราก็เดือดร้อน

58. ลูกเอ๋ย คนขี้เกียจ มักอ้างว่า ยังไม่ต้องทำ เพราะเช้าไป เพราะเย็นไป เพราะร้อนไป เพราะหนาวไป เพราะฝนตก เพราะแดดออก ถ้าลูกอ้างอย่างนี้ ทำอะไรก็จะไม่สำเร็จ

59. ลูกเอ๋ย ในสมัยนี้ใครก็ชอบแต่ของดี ๆ แต่ไม่รู้ว่าอย่างไรถึงจะดี จึงขอเตือนว่า อย่าดีแต่จะคิด ลูกต้องคิดดีดี อย่าดีแต่พูด ลูกต้องพูดดีดี อย่าดีแต่ทำ ลูกต้องทำดีดี อย่าดีแต่จะคบคน ลูกต้องคบคนดีดี อย่าดีแต่จะไป ลูกต้องไปดีดี “ลูกจงคิดดี พูดดี ทำดี คบคนดี ไปสู่สถานที่ดี”

60. ลูกเอ๋ย ถ้าลูกละเลยเรื่องเล็กน้อย กระทำผิดเพียงเล็กน้อยในปัจจุบัน ลูกอาจต้องเสียใจอย่างใหญ่หลวงในภายหน้า

คิดกับผู้อื่นไม่ดีในวันนี้ อาจถูกผู้อื่นคิดไม่ดีกับเราในวันหน้า

ทำกับผู้อื่นไม่ดีในวันนี้ อาจถูกผู้อื่นกระทำต่อเราไม่ดีในวันหน้า

รังแกผู้อื่นในวันนี้ อาจถูกผู้อื่นรังแกในวันหน้า

โกงผู้อื่นในวันนี้ อาจถูกผู้อื่นโกงในวันหน้า

โกหกผู้อื่นในวันนี้ อาจถูกผู้อื่นโกหกในวันหน้า

เหยียดหยามผู้อื่นในวันนี้ อาจถูกผู้อื่นเหยียดหยามในวันหน้า

โกรธผู้อื่นในวันนี้ อาจถูกผู้อื่นโกรธในวันหน้า

ริษยาอาฆาตผู้อื่นในวันนี้ อาจถูกผู้อื่นริษยาอาฆาตในวันหน้า

ฆ่ าผู้อื่นในวันนี้ อาจถูกผู้อื่นฆ่ าในวันหน้า

อโหสิกรรมให้กันในชาตินี้ ดีกว่าขอให้อโหสิกรรมกันในชาติหน้า

ที่มา : คำสอนเจ้าสัวเทียม โชควัฒนา ผ่านเพจ เรื่องดี ๆ มีข้อคิด