ทุกข์คือทางผ่าน ถ้าเราหนีทุกข์ แล้วจะพบความสุขได้อย่างไร

ทุกข์คือทางผ่าน ถ้าเราหนีทุกข์ แล้วจะพบความสุขได้อย่างไร

ตราบใดที่ยังหนีทุกข์ ก็จะเป็นทุกข์อยู่ร่ำไป ต่อเมื่อหันหน้ามาเผชิญกับทุกข์ เดินเข้าหามัน

เพื่อจะรู้จักอย่างแจ่มแจ้ง ก็จะทำให้เกิดปัญญา ทุกข์ก็จะกลายเป็นทางผ่าน ให้เราได้เข้าถึงความสุขได้

ฉะนั้น ใครที่กำลังมีความทุกข์อยู่ในขณะนี้ ก็อย่าไปคร่ำครวญนะ

แต่ให้ใคร่ครวญจนเห็นความจริง ก็จะผ่านความทุกข์ไปสู่ความสุขได้

มีความเจ็บปวด มีโรคภัยเบียดเบียน ก็อย่าคร่ำครวญ ให้ใคร่ครวญ อย่างที่ท่านพุทธทาสกล่าวว่า

ความเจ็บป่วยมาเตือนให้เราฉลาด ป่วยทุกทีก็ฉลาดทุกที ก็คือมีปัญญาเห็นว่า มันเป็นทุกข์เพราะความยึดถือ

ถ้ายังยึดติดถือมั่น ไม่ว่าอะไรก็ตาม ก็จะหนีความทุกข์ไม่พ้น เพราะจะมีแต่ความผิดหวัง

แต่พอคลายความยึดติดถือมั่นได้ มันก็ผ่านไปสู่ความสุข จะเห็นอย่างนี้ได้ ก็เพราะเจอทุกข์ด้วยตัวเอง

จะเข้าถึงความสุขได้ ก็ต้องพร้อมที่จะเจอทุกข์ หรือต้อนรับความทุกข์

หลวงพ่อคำเขียนพูดหลายครั้งว่า ในทุกข์ มีความไม่ทุกข์อยู่ เมื่อเราทุกข์ เราลองมองใคร่ครวญดีๆ

มันมีกุญแจที่ซุกซ่อนอยู่ในความทุกข์ ถ้าเราหาเจอ ก็จะผ่านไปสู่ความสุขได้

ประตูนี่ มันสามารถจะเป็นตัวขวางไม่ให้เราเข้าไปในห้อง หรือจะเป็นทางผ่านก็ได้

กุญแจนี่ มันสามารถจะเป็นทั้งตัวล็อคและก็ตัวเปิดได้ ในรูกุญแจรูเดียวนั่นแหละ

มันสามารถจะปิดไม่ให้เราเข้าไปในห้อง หรือสามารถจะไขให้เราเข้าไปในห้องได้ ตัวปิดกับตัวเปิดมันอยู่ด้วยกัน

เช่นเดียวกับสวิตช์ไฟ สวิตช์ที่เปิดไฟให้สว่าง กับสวิตช์ที่ปิดไฟให้เหลือแต่ความมืด ก็คือสวิตช์เดียวกัน

ดังนั้น ทุกข์ กับความไม่ทุกข์ จึงอยู่ด้วยกัน ถ้าเราหนีทุกข์แล้วจะพบความสุขได้อย่างไร นี่เป็นหลักที่นักปฏิบัติต้องจับให้ได้

น้อมรับธรรมะจาก พระอาจารย์ไพศาล วิสาโล