เมื่อถูกลิขิตมาว่าเป็นของคุณ ยังไงก็เป็นของคุณ

ความผูกพันไม่ได้สร้างขึ้นด้วยเวลา แต่สร้างขึ้นมาด้วยความรู้สึกดี ๆ ที่มีต่อกัน

ทุกชีวิตล้วนมีจุดยืนของตัวเอง มีภาระหน้าที่แตกต่างกันไป

แต่ที่ทุกคนมีเหมือน ๆ กัน คือคุณค่าความเป็นคน

กว่าจะมาเป็นเพื่อนกัน ใช้เวลากว่าครึ่งชีวิต และยังต้องมีวาสนาต่อกัน

ไม่มีใครทำถูกใจใครทุกอย่าง อาจพลั้งเผลอ อย่าถือสา

จงรักกันในข้อดี ให้อภัยในข้อเสียของกันและกัน

ถ้าคิดลบ คงจบตั้งแต่ยังไม่เริ่ม

ถ้าคิดหาร คงเพิ่มอะไรไม่ได้

ถ้าคิดคูณ บางทีก็มากไป

ถ้าคิดบวก ด้วยใจชีวิตก็สุขได้ทุก ๆ วัน

อย่าเชื่อในสิ่งที่เรายังไม่เห็น

น้ำใส ใช่ว่าจะไม่มีพิษ คนสนิท ใช่ว่าจะไม่หักหลัง

เมื่อใจเย็น เห็นอะไรก็สวยงาม

เมื่อใจงาม ทำอะไรก็ล้ำเลิศ

เมื่อใจสูง คิดอะไรก็ประเสริฐ

เมื่อใจดี อะไรจะเกิดก็สบาย ๆ

คนเราได้มาพบเจอกัน มันคือวาสนา

ไม่ใช่ความบังเอิญ โปรดดูแลกันให้ดี ๆ

เพราะบางทีวาสนาก็อยู่กับเราได้ไม่นาน

พ่อแม่ พี่น้อง คนรัก สามีภรรยาหรือลูกหลาน เมื่อสิ้นจากโลกนี้ไป ก็เกิดใหม่ในอีกโลกอีกใบ

พระอาทิตย์ที่ขึ้นในฝั่งหนึ่ง ก็กำลังจะตกจากอีกฝั่งหนึ่งไป

ต้นไม้ที่กำลังผลิใบ ก็เกิดจากเมล็ดของต้นเก่าที่ตา ยไป

ข้าวของ ทรัพย์สิน เงินทอง บ้านช่อง รถรา เมื่อหลุดจากมือเราไป ก็กลายเป็นของคนใหม่

หมดจากมือเรา ก็กลายเป็นมีในมือของคนใหม่

สามีเก่าของเธอ กลายเป็นผัวใหม่ของคนอื่น

ภรรยาใหม่ของคนอื่น คือเมียเก่าของเขา

พนักงานใหม่ของเธอ คือคนงานเก่าของเขา

ที่ดินใหม่ของเขา คือมรดกเก่าของบรรพบุรุษเธอ

จะยื้อแย่งให้เจ็บช้ำกันไปใย เมื่อลิขิตมาว่าเป็นของเธอ มันก็ต้องเป็นของเธอวันยังค่ำ หากไม่ใช่ แย่งได้ก็อยู่ไม่นาน

เธอเอ๋ย มันก็แค่เปลี่ยนเวียนไปตามวัฏจักร แม้แต่ตัวเธอเองก็เวียนว่าย และเปลี่ยนเวียนไปเช่นกัน

ที่สำคัญ ตอนที่สิ่งนั้นยังอยู่ เธอถนอมรักษาหรือไม่ ทำให้เกิดค่ามากขึ้นหรือไม่

เมื่อเธอเข้าใจ ก็ถึงเวลาที่เธอควรวางใจ และอยู่บนโลกโศกนี้ได้ ได้แบบสุขยิ่งขึ้น

ที่มา : นุสนธิ์บุคส์