โลกนี้ไม่มีใครสมบูรณ์แบบ ตัวฉันเองก็เช่นกัน

เมื่อก่อนฉันรักพ่อแม่ รักพี่น้อง รักครอบครัว รักลูก รักเพื่อน แต่ไม่เคยรักตัวเอง

แต่ตอนนี้ฉันเริ่มฝึกรักตัวเอง

เมื่อก่อนฉันพยายามแบกภาระทุกสิ่งไว้ เพราะฉันคิดว่าตัวเองคือคนที่แก้ปัญหาได้ดีที่สุด

แต่ฉันเพิ่งเข้าใจ ฉันไม่ใช่แอตลัส ฉันแบกโลกทั้งใบไม่ไหวหรอก

เมื่อก่อนฉันเป็นนักต่อราคาขั้นเทพ แต่ตอนนี้ฉันไม่ต่อราคากับใครอีกแล้ว ไม่ว่าจะเป็นแม่ค้าขายผัก พ่อค้าขายผลไม้หรือคนขายหาบเร่

เงินไม่กี่บาทที่ดูเหมือนแพงกว่า ไม่ได้กระทบกับชีวิตฉัน แต่มันส่งผลกับคนขายเหล่านั้นทันที

ค่าเทอมของลูกหลานและค่าครองชีพของเขาอาจดีขึ้นเพราะเงินไม่กี่บาทของเรา

เมื่อก่อนตอนนั่งรถรับจ้าง ฉันรอเงินทอนจากคนขับ พอเขาช้า ฉันก็โวยวายทันที

แต่ตอนนี้ฉันไม่ต้องรอให้เขาหาเงินทอน ฉันชิงบอกก่อนว่า “ไม่ต้องทอนนะ”

ฉันกลับได้รับรอยยิ้มและการยกมือไหว้ขอบคุณจากพวกเขา เขาดีใจส่วนฉันสุขใจ

เมื่อก่อนฉันมักจะพูดเบรกเวลาได้ยินคนแก่เล่าสายธารชีวิต ก็มันจะอะไรกันนักหนา พูดจนฉันจำเรื่องราวได้ว่าตอนต่อไปมันจะเป็นยังไง

แต่ตอนนี้ฉันคิดได้ หากเขาไม่ภูมิใจในเรื่องเหล่านี้เขาคงไม่อยากเล่าให้ใครฟัง

เรื่องที่เล่าอาจเป็นเรื่องเดียวในชีวิตที่ทำให้เขาชื่นใจและมีพลังให้สู้ต่อก็เป็นได้

เมื่อก่อนฉันเอาแต่จ้องจับผิดและหาวิธีจัดการและตำหนิคนรอบข้าง แต่ตอนนี้ฉันเพิ่งเข้าใจ ต่อให้สิ่งที่เขาทำนั้นมันจะไม่ถูกใจฉันก็ตาม

เพราะโลกนี้ไม่มีใครสมบูรณ์ รวมถึงตัวฉันเองก็เช่นกัน

เมื่อก่อนฉันเครียดกับฝ้าบนใบหน้า หัวที่ล้านเถิก รอยแผลเป็นที่ข้อศอก ฟันที่เหยิน ปากที่หนา จมูกที่แบน ตาที่ตี่ ฯลฯ

ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่า รูปลักษณ์ที่ดีไม่สู้สันดานที่ดี หน้าตาดีอยู่ได้ไม่นาน สันดานดีต่างหากที่จะคบหากันได้นาน

เมื่อก่อนฉันพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้ตัวเองมีแสง เพื่อดึงดูดให้คนเข้าหา

แต่ตอนนี้ฉันเพิ่งเข้าใจ ฉันเริ่มเดินออกจากคนที่ดูแคลนฉันแล้ว พวกเขาอาจไม่รู้และไม่เห็นคุณค่าในตัวฉัน แต่ฉันรู้คุณค่าของตัวฉันดี

เมื่อก่อนฉันคิดว่าเวลาของตัวเองยังเหลืออีกยาวนาน ฉันจึงรอ รอให้เขามาขอโทษก่อน รอให้เขามาง้อก่อน

รอให้เขาดีด้วยก่อน รอให้ตัวเองพร้อมก่อน รอให้มีเวลาก่อน รอให้ลูกโตก่อน รอให้พี่น้องโทรมาก่อน รอให้พ่อแม่ถามหาก่อน ฯลฯ

แต่ตอนนี้ฉันไม่รอแล้ว ฉันทำทุกวันให้เป็นเหมือนวันสุดท้ายของชีวิต เพราะวันสุดท้ายของชีวิต อาจเป็นวันนี้ก็ได้

เมื่อก่อนฉันเศร้ากับการสูญเสีย ไม่ว่าจะเป็นข้าวของ ตำแหน่ง เงินทองหรือคนรัก ฯลฯ

แต่ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว เดิมทีก็ไม่มีอะไรที่เป็นของฉัน ทุกสิ่งล้วนหามาทั้งนั้น เมื่อมันมีวันมา มันย่อมมีวันไป เก่าไม่ไปใหม่จะมาได้ยังไง

คิดและเข้าใจได้อย่างนี้ ไม่ใช่ว่าไม่เศร้า แต่ฉันเข้าใจมันมากขึ้นเท่านั้นเอง

ที่มา : นุสนธิ์บุคส์