อะไรที่เป็นความสุข ก็ทำไปเถอะ ชีวิตไม่ได้ยาวขนาดที่ต้องฝืนตัวเอง

ใครดีก็คบไว้ ใครไม่ดีก็ตัดทิ้ง โลกสวยเป็นไง สุดท้ายเจ็บเอง เราแคร์ทุกคน ใช่ว่าทุกคนจะแคร์เรา

อย่าไปสร้างความเดือดร้อนให้ใคร ใครไม่ชอบเรา เรื่องของมัน ไม่ใช่เรื่องของเรา

อะไรเป็น “ความสุข” ทำไปเถอะ.. ชีวิตไม่ได้ยาวขนาดที่ต้องฝืนตัวเอง เพื่อสร้างภาพให้ทุกคนพอใจ

เอาความต้องการของคนอื่นเป็นที่ตั้ง สุดท้ายเป็นไง ต่อให้พยายามแค่ไหน ก็มีคนด่าอยู่ดี

ทำเพื่อคนอื่นมาเยอะแล้ว จะทำตามใจตัวเองบ้าง “ผิดตรงไหน”

อย่าให้คำพูดของใครก็ไม่รู้ มากำหนด “ความสุข” ของคุณ

อย่าให้สายตาของคนที่ไม่จำเป็นต้องแคร์ มาทำให้คุณไม่กล้าเป็นตัวเอง

เวลาบนโลกนี้มีจำกัด ไม่มีใครเกิดมาเพื่อเป็นคนดี 100%

แม้กระทั่งคนที่กำลังพูดถึงคุณในแง่ลบ เขาก็ไม่ได้ดีไปกว่าคุณเท่าไหร่

คุณไม่ได้เกิดมาเพื่อสนองความชอบของใคร คุณควรมีชีวิต เพื่อทำในสิ่งที่คุณพอใจ สุขใคร สุขมัน ฉะนั้น “อย่าแคร์”

เมื่อเจออะไรแย่ ๆ อย่าหาข้ออ้างที่จะทน ต้องหาทางที่จะไป ชีวิตคุณไม่ได้เกิดมาเพื่อทน คุณเกิดมาเพื่อมีความสุข

และอะไรที่ทำให้คุณไม่มีความสุข คุณไม่จำเป็นต้องอยู่กับมัน คุณปฏิเสธได้ คุณหันหลังได้ คุณทิ้งได้ คุณเลือกได้

ไม่สำคัญว่าจะเสียอะไร ไม่สำคัญว่าจะเหลืออะไร แต่สิ่งที่เหลืออยู่ในชีวิต ต้องทำให้คุณมีความสุข

ไม่ว่าโลกจะสวยงามหรือโหดร้าย เราก็ต้องใช้ชีวิตต่อไปอยู่ดี

บางวันเบื่อ ๆ เหนื่อย ๆ อาจจะมีความคิดที่ว่า อยากหายไป อยากหนีไปอยู่ไหนสักที่ที่สบายใจ แต่ความเป็นจริงไม่ง่ายขนาดนั้น

ชีวิตจริงไม่ใช่นิทาน ไม่มีเวทมนต์เสกคนให้หายไป ไม่มีประตูวิเศษให้หลบภัย

มีแต่จิตใจที่เข้มแข็งเท่านั้น ที่จะผ่านวันแย่ ๆ ไปได้ ไม่ว่าวันนี้จะหัวเราะหรือร้องไห้ พรุ่งนี้ก็ต้องสู้ใหม่นะ

โลกมันหมุนตลอดเวลา วันนี้เราอาจจะอยู่ด้านแย่ของโลก แต่เดี๋ยวสักวันมันจะหมุนเราไปเจอด้านดี ๆ เอง

สู้ ๆ นะ เดี๋ยวทุกอย่างก็จะผ่านไปเป็นแค่วันวาน

ฉันถามตัวเองว่า “ฉันจะเผชิญชีวิตอย่างไร” ปรากฏว่าห้องฉันให้คำตอบได้ทั้งหมด

หลังคาบอกว่า “เล็งเป้าให้สูง” พัดลมบอกว่า “คงความเยือกเย็น” นาฬิกาบอกว่า “รู้ค่าของเวลา”

ปฏิทินบอกว่า “ต้องตามทันสถานการณ์” กระเป๋าเงินบอกว่า “รู้อดออม รู้มัธยัสถ์” กระจกเงาบอกว่า “ส่องดูตัวเอง”

โคมไฟบอกว่า “ต้องส่องทางให้คนอื่น” ผนังบอกว่า “ต้องกล้ารับภาระหนัก” หน้าต่างบอกว่า “ต้องมีสายตามองไกล”

พื้นบอกว่า “ต้องเท้าติดดิน” บันไดบอกว่า “ต้องระมัดระวังการย่างก้าว”

แต่ที่ดลใจที่สุดคือ.. ส้วมบอกว่า “ต้องวางลง ถึงเวลาต้องปล่อยไป ก็ต้องปล่อยไป”

ส่วนกระดาษชำระบอกว่า “จะเรื่องตด เรื่องขี้หมา รับหมดตามบิลเรียกเก็บ ไม่หลบหนีเด็ดขาด”

ที่มา : คนบ้าหนังสือ