ใช้ชีวิตให้มีความสุข บนเส้นทางของตัวเอง อย่าให้ใครมาตัดสินเรา

ใช้ชีวิตให้มีความสุข บนเส้นทางของตัวเอง อย่าให้ใครมาตัดสินเรา

เมื่อยังอยู่ในวัยคะนอง เรามองว่าคนที่คิดไม่เหมือนเรานั้นผิด คนที่ใช้ชีวิตไม่สอดคล้องกับความเชื่อของเรานั้นไม่ได้เรื่อง คนอื่นโง่ไปหมด มีแต่เราที่ฉลาดอยู่คนเดียว ใจเราแคบเหลือเกิน เที่ยวตัดสินผู้คนไปทั่ว แต่เมื่อเติบโตขึ้น (ไม่ใช่อายุ แต่คือความคิด) เราจะ “ตัดสิน” ผู้คนน้อยลง

เราจะเข้าใจว่าชีวิตนั้นมีหลากหลายรูปแบบ ไม่มีใครดีกว่าใคร เราแค่แตกต่างกัน เป้าหมายของแต่ละคนไม่เหมือนกัน และถึงแม้จะมีเป้าหมายเดียวกัน แต่หนทางไปสู่เป้าหมายนั้นก็มีอยู่ล้านวิธี ใครกันจะบอกได้ว่าทางไหนดีกว่า ?

ผมคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา เพราะเมื่อคืนมีโอกาสได้นั่งดื่ม พูดคุยกับเพื่อนสมัยเรียน หลังจากที่ไม่ได้เจอกันมานานมาก บางคนไม่เจอกันเป็นสิบปี พวกเราบางคนอยู่หอพักห้องเดียวกัน กินนอนร่วมกันมาหลายปี แล้วก็แยกย้ายไปมีชีวิตของใครของมัน วันนี้กลับมารวมกันอีกครั้ง เราจึงนั่งอัปเดตชีวิตกัน

– คนนึงทำงานประจำที่เดียวตั้งแต่เรียนจบ

– อีกคนนึงแทบไม่เคยทำงานประจำเลย

– คนนึงลูกน้องเป็นร้อย ๆ อยู่บริษัทมหาชน

– คนนึงใช้ชีวิตเรียบง่าย พอเพียง Slow Life

– คนนึงทำงานเพื่อสังคม เพื่อคนอื่น

– อีกคนนึงตั้งบริษัทของตัวเอง ลูกน้องแทบไม่มี ทำงานเองเกือบทุกอย่าง

– คนนึงทำกำไรจากพอร์ตหุ้นเดือนละเป็นล้าน

– อีกคนพอใจลงทุนง่าย ๆ ไปช้า ๆ ในกองทุนรวม

– คนนึงทำงานหนักทั้งวัน ตำแหน่งใหญ่โต

– คนนึงกำลังโมโหโทโสกับลูกน้องอยู่

– อีกคนทำงานสบาย ๆ ขอแค่มีเวลาออกกำลังกาย

– คนนึงชอบชีวิตกลางแจ้ง ขี่จักรยานไปทุกที่

– อีกคนนึงชอบความหรูหรา ขับรถไม่ต่ำกว่าเบนซ์

ยังมีเพื่อนคนนึงที่ไม่ได้มา เพราะออกธุดงค์กลางป่า เพื่อค้นหาสัจธรรมของชีวิต วันนี้เราต่างมีชีวิตที่ไม่เหมือนกันเลย แต่กลับลงตัวในแบบของเราเอง ไม่มีใครมีชีวิตดีกว่าใคร เราแค่มีชีวิตที่ดีแตกต่างกัน ถ้าเป็นเมื่อก่อนเราอาจจะถกเถียงกันว่า

– เฮ้ย ทำไมไม่ทำแบบนั้น ไม่ทำแบบนี้วะ

– เฮ้ย ใช้ชีวิตแบบนี้สิ ทำงานแบบนี้สิ ดีกว่าตั้งเยอะ

แต่ครั้งนี้เรากลับพบว่า ใจเรา “กว้าง” ขึ้นมาก เราเข้าใจว่าแต่ละคนมีเส้นทางของตัวเอง แต่ละคนมีรูปแบบชีวิตในแบบของตัวเอง จะทำงานอะไรก็ได้ จะใช้ชีวิตแบบไหนก็ได้ ขอแค่ให้ชีวิตรู้สึกว่ามีความสุขก็พอแล้ว ถ้าพูดแบบภาษาสมัยนี้ ก็คงต้องบอกว่า “เอาที่สบายใจ”

เมื่อคืน นอกจากจะได้พบปะเพื่อนฝูงแล้ว ผมจึงได้บทเรียนบทนี้ ติดตัวกลับมาที่บ้านว่า “การตัดสินผู้อื่น ทำให้เราเป็นทุกข์ ทั้งตัวเราและผู้อื่น” ที่หลาย ๆ คนทะเลาะกันอยู่ทุกวันนี้ ไม่ว่าจะในโลกออนไลน์หรือโลกจริง ก็เพราะดันไป “ตัดสิน” คนอื่นว่าผิดที่คิดไม่เหมือนฉัน ทำไม่เหมือนฉัน เป็นไม่เหมือนฉัน

แต่ถ้าเราลองผลักผนังหัวใจออกไปให้กว้างขึ้น แล้วทำความเข้าใจว่า เราไม่ใช่ศูนย์กลางจักรวาล เราไม่ใช่ผู้คุมกฎที่จะบอกได้ว่าแบบนั้นถูก แบบนี้ผิด หนทางชีวิตนั้นมีมากมายเกินกว่าจะต้องเลือกว่า ทางไหนใช่ ทางไหนผิด

ขอให้มีความสุขบนเส้นทางของตัวเอง โดยไม่ต้องไปตัดสินใคร ไม่ต้องฟังคำใครมาตัดสินเรา เท่านี้ชีวิตก็ดีมาก ๆ แล้วล่ะ อ่านแล้วชอบเลยนำมาฝากเพื่อน ๆ ทุกคน ขอให้มีความสุขกับหนทางชีวิตที่เลือกเดิน เลือกทำ ในวันนี้

ขอบคุณแหล่งที่มา : คนรักเพื่อน ผ่านเพจเรื่องดีๆ มีข้อคิด