บทความ “กาหลงซาก” ใครเลื่อนผ่านคือพลาด

นานมาแล้ว มีซากช้างลอยไปตามกระแสน้ำ กาตัวหนึ่งพบเข้าก็ดีใจ คิดว่าตนเป็นผู้โชคดี เพราะจะได้อาหารกินฟรีโดยไม่ต้องออกแรงไปอีกนาน

จึงโผลงจับที่ซากช้างนั้น จิกกินเนื้อช้างที่เน่าเปื่อย อิ่มแล้วก็หลับอยู่บนซากช้างนั้นเอง ตื่นขึ้นก็กินอีก กินๆ นอนๆ อยู่กับซากช้างนั้นอย่างมีความสุข

นานวันเข้า กระแสน้ำก็ไหลออกสู่ทะเล ซากช้างก็พลอยไกลฝั่งออกไปเรื่อยๆ จนถึงกลางมหาสมุทร พอซากช้างเปื่อยเน่าสื้นไป กาก็มองไม่เห็นฝั่งเสียแล้ว

ถึงจะพยายามบินกลับอย่างไร ก็ไม่สามารถพ้นจากมหาสมุทรได้ จึงหมดแรงจมน้ำต ายในที่สุด

ในทางธรรม ซากช้างที่ลอยไปตามกระแสน้ำนั้น ท่านเปรียบเหมือนกามคุณ 5 ได้แก่ รูป เสียง กลิ่น รส และสัมผัสที่น่าพอใจ ทำให้เกิดสุข

ซึ่งเป็นเรื่องที่ปุถุชนมุ่งแสวงหา เพราะที่มนุษย์ต้องการเงินทองข้าวของ อาหารการกิน หรือที่อยู่อาศัย ก็เพราะสิ่งเหล่านี้ เป็นเครื่องมือให้ชีวิต

เข้าถึง รูป เสียง กลิ่น รส และสัมผัสที่ทำให้เกิดสุขทั้งสิ้น ไม่นับวัตถุสิ่งของ เครื่องปรนเปรอความสุขส่วนเกิน ที่มีอยู่อีกกลาดเกลื่อนมากมาย

กามคุณ 5 จึงเป็นของคู่กับชีวิตมนุษย์ โดยเฉพาะมนุษย์ปุถุชนด้วยแล้ว ก็เปรียบเหมือนอาหารที่จำเป็นกับชีวิตนั่นแหละ

ข้อควรระวังในเรื่องนี้ก็คือ แม้ต้องมีกามคุณเป็นอาหารของชีวิต แต่ไม่ควรหลงใหลเผลอสติ ต้องนึกไว้เสมอว่า

ชีวิตที่ผูกพันกับกามคุณ ก็เหมือนการอยู่บนซากช้าง ที่ลอยไกลออกไปทุกที แล้วฝึกคิดให้เห็นด้านที่เป็นโทษของกามคุณเสียบ้าง

ยินดีในความสุขเหล่านั้นแต่พอประมาณ จึงจะไม่ต้องพบชะตากรรมเหมือนกาหลงซากตัวนั้น

ที่มา : bangpunsara